Selecteer uw taal   

Ameland

Een bezoek aan Ameland doet mij altijd goed.  Het aankomen op de pier in Holwerd is op zich al een feest: weerzien met vrienden.  Zou het eb of vloed zijn?  Zo gauw je de dijk over bent weet je het.  En daar zijn ze, de bergeenden, de strandlopertjes, scholeksters, wulpen en eidereenden.  Wachten op de boot is nooit een probleem, er is altijd wel wat te zien in de lucht of op het water.  Eenmaal op het eiland aangekomen gaan we altijd even naar de Ballumer bocht om vogels te kijken.  Als altijd is het adembenemend mooi.  De wijdsheid, de stilte, op de verre geluiden van de overvliegende vogels na, maken dat je je stem niet nodig hebt.  Alleen je ogen.  Heerlijk eiland.

De tekeningen van Marjolein

Grote stern

Wat een ervaring, wandelen over de dijk langs de Hollumerkwelder op Ameland, waar duizenden kokmeeuwen, grote sterns, Noordse sterns en visdiefjes broeden!  Het lawaai is overweldigend, het rauwe krijsen van de kokmeeuwen, het schelle kirrik-kirrik van de grote sterns en het kierie-kierie-kierie van Noordse sterns en visdiefjes.  De kleinkinderen zijn onder de indruk, vooral als de visdiefjes zo af en toe een uitval naar de wandelaars op de dijk doen!

De sterns vliegen af en aan met kleine visjes, zandspierinkjes en sprotjes, die ze stootduikend uit de Waddenzee vangen.  De kleinkinderen zijn vooral vertederd door de kuikens die kris-kras door elkaar lopen en met de verrekijker zijn ze héél dichtbij.

Konijn

Nee, paashazen met mandjes vol gekleurde paaseieren heb ik nog niet gezien in de duinen, nóg niet.  Wel is iedereen al eieren aan het verstoppen. De bergeenden zie ik de konijnenholen afspeuren, hun favoriete nestplek, net als de holenduiven en de tapuiten.  Spechten en bosuilen verstoppen hun eieren in holle bomen, net als mezen en boomklevers.

Ik ben zo blij dat de konijnenstand weer een beetje op peil begint te raken na de myxomatose en VHS epidemie.  Toen er haast geen konijnen meer waren ontdekten we pas hoe belangrijk ze zijn voor de diversiteit van het landschap, vooral in de duinen.  Sommige planten hebben een kortgegraasd milieu nodig.  Dus: eten jongens!

Als ik echt héél voorzichtig de tuindeuren opendoe om een foto van ma met kroost te maken, zijn ze ROETSJJ...weg.  Kompleet opgelost in het hoge gras.  Ach, de verrekijker is ook eigenlijk veel leuker.

Rosse grutto

Rosse grutto op de wadden

Scholekster

Scholekster bij de strandpaal

Sneeuwgors

Op het strand blijkt dat we bepaald niet de enige wintergasten zijn.  Nadat we een tijdje genoten hebben van de drieteenstrandlopertjes die de golven achterna rennen alsof ze de trein moeten halen, op zoek naar kreeftjes en ander klein spul, ontdekken we plotseling een troepje sneeuwgorzen!

Deze toeristen komen uit het hoge noorden, Scandinavië en Groenland.  Het grootste deel van hun menu bestaat uit insecten, maar in de herfst en winter wordt het aangevuld met zaden.  Ze zijn druk aan het rondscharrelen, telkens opvliegend als een wolk lichte vlinders.  Met de verrekijker haal ik ze wel even dichterbij. 

 

Inloggen

Vul uw e-mailadres en wachtwoord in om in te loggen.
Mijn e-mail adres:
Mijn wachtwoord: (wachtwoord vergeten?)