Selecteer uw taal   

Missouri

Als je in de zomer vanaf een heuvel over de prairie in Missouri uitkijkt, lijkt het één grote golvende grasvlakte met een door de hitte trillende horizon.  Weinig te beleven, zo op het eerste gezicht.  Loop je er doorheen, dan ontdek je de ongelooflijke rijkdom aan kruiden, bloemen en grassen.  De belangrijkste grassoort is Big Bluestem, die heel diep wortelt zodat hij niet verdroogt in de lange hete zomers van het middenwesten van Amerika.  Er zitten plekken tussen die je doen denken aan een rijk bebloemde tuin in Nederland, met honderden paarse Liatrispluimen, afgewisseld met gele en purperen Rudbeckia's - om maar een paar van de vele soorten te noemen.  Kijken.  Ontdekken.  Genieten.

De tekeningen van Marjolein

Kardinaal

Een echtpaar kardinalen in de prairie grassen

Kolibrie

Prairiegrasland met wilde bloemen, zo zag de natuur er hier uit, duizenden jaren lang.  Zo vonden de immigranten het midden van Amerika rond 1800.  Als je nu over Missouri vliegt zie je een drukke lappendeken met steden, dorpen, landbouwgebieden, alles fijn dooraderd met highways en de interstate.

Gelukkig zijn er nog grote natuurgebieden, waar de natuur op postzegelformaat mag laten zien hoe sterk en mooi ze kan zijn.  Alsof er geen mensen bestaan.  Beschermd door mensen.

Prairiehoen

In een groot prairiereservaat, Dunn Ranch, zijn we komen kijken naar de balts van de Greater Prairie Chickens.  Eens bijna verdwenen hier, nu weer groeiend in aantal dankzij de beschermingsmaatregelen voor hun biotoop.  Om half vijf 's ochtends, als het nog aardedonker is, moeten we de schuilhut bereikt hebben, zodat ze ons niet in de gaten hebben.

Doodse stilte.  Sterrenhemel.  Niets.  ERG koud.  Dan begint het aarzelend te dagen in het oosten.  In het schemerdonker bewegen wat zwarte stippen.  Het worden er steeds meer.  En plotseling horen we het... een boemend geluid dat precies zo klinkt als wanneer je over de hals van een lege fles blaast.  Een onaards geluid.  Het komt uit de keelzakken aan weerszijden van de hals van de mannetjes.  Ze kunnen ze opblazen als ballonnen.  Daarbij trappelen ze met hun stevige poten op de hard bevroren grond, springen, en maken allerlei kokkelende keelgeluiden.  Onvergetelijk.

Voederschaal

Toen ik deze birdfeeder van blauw glas kreeg in Amerika schrok ik echt.  Tegen deze felle kleur zouden alle vogels wegvallen.  Ach, ik vergat gewoon even dat we in Amerika zitten.

Want kijk hoe het er even later uitzag toen ik hem met zonnepitten gevuld in de eik bij de keuken hing.  Geweldig wat een kleurenfeest.  Met zulke vogels is het blauw inderdaad niet té blauw.

Wasbeer

Wat is er toch met mijn vogelhuisjes?  In Nederland zitten er vossen in, in Amerika wasberen!  's Avonds voor het naar bed gaan doe ik nog even alle buitenlampen aan.  Soms zie ik de herten in het hoge gras liggen, rustig herkauwend op mijn tuinplanten.  Soms ontdek ik een coyote, een stinkdier of een opossum.  Bijna altijd zit er wel ergens een wasbeer om het huis.  Omdat we een vuilniszak buiten hebben laten staan - of omdat we vergeten zijn de B.B.Q. af te dekken.

Ma wasbeer wordt nu vaak vergezeld door haar drie tienerkinderen.  Een zootje ongeregeld.  Ze houdt ze onder controle door gemene grommen en knauwen uit te delen.  Maar vanavond zijn de drie jonge ondernemers alleen op pad.  En ze hebben het vogelhuis ontdekt.  Gááf jongens!  Met veel gewurm en geworstel passen er twee tegelijk in.  De kleinste wordt weggejaagd, het zal hun zusje wel zijn.  Als ze geluk heeft laten ze nog wat voor haar over.

 

Inloggen

Vul uw e-mailadres en wachtwoord in om in te loggen.
Mijn e-mail adres:
Mijn wachtwoord: (wachtwoord vergeten?)