15 NOV

Herfst op de Veluwe


In de herfst voel ik me eigenlijk precies zo als die bosmuis, die in de beukenlaan beukennootjes verzamelt en ze als wintervoorraad verstopt in zijn holletje.  Nog snel een heleboel regelen voor de winter je overvalt.  Voor mij : genieten van wat er om me heen nog is, voor het straks allemaal onder de sneeuw verstopt zal zitten.

De wandelingen die je dan maakt hebben dat gouden randje van het naderende afscheid,dat maakt dat je alles extra goed in je wilt opnemen.  Wat een rijk seizoen, die herfst!  Mijn verfdoos heeft moeite om het bij te houden.  Hoe vertaal je dat lichtgevende goud?  Waar vind je een tubetje van dat rood van de Amerikaanse eiken, het geel van de berken of het warrelende goud-oker van de rietvelden? De herfst is de grote finale van de Kleur!


Sloffend door al het afgevallen blad --nee, dat verleer je nooit- raap ik altijd de mooiste bladeren er tussen uit om ze te drogen zodat ik straks een mooi stalenboek heb van herfstkleuren.
Grappig,ook in oude boeken van mijn vader vind ik nog wel eens een mooi gedroogd blad...
En ik herinner me ineens weer mijn "herfst schrift" van de lagere school.  We mochten een eigen herfstboek maken, en er moesten gedroogde bladeren in zitten van zo veel mogelijk boomsoorten.  Nou, dat was een kolfje naar mijn hand.  Natuurlijk had ik de meeste, daar zorgde ik wel voor! Maar het was een onmogelijk, bijna vierkant schrift geworden, wat je niet meer dicht kon krijgen.  Want niet alleen het blad van heel veel bomen,maar ook ragfijne takjes en stukjes schors zaten er in geplakt.  Die van de berk waren hartstikke mooi!!!

Ik herinner me nog heel levendig het gevoel van eindeloze rijkdom.  En ja, ik kreeg een 10!
Dat gevoel van rijkdom overvalt me iedere herfst weer.  In zoveel opzichten worden alle zinnen geprikkeld.  Alleen al die geuren , geuren van rottend blad, vochtige aarde,mos,  kruiden en paddenstoelen.  Ik doe vaak mijn ogen even dicht om die geuren beter op me in te laten werken.
Ja, over geuren gesproken-- toen ik net mijn wandeling maakte hier door het bos, herkende ik een geur die nou niet zo heel zinnenstrelend is...  De grote stinkzwam!  Heeeerlijk voor de vliegen die op de aasgeur afkomen, lekker smikkelen, en zo de sporen verspreiden.

Nu is het al laat in de herfst,de hoogtijdagen van de meeste paddenstoelen zijn al voorbij, maar er zijn er nog genoeg! Gisteren nog onder een groepje berken in het veld een hele verzameling vliegenzwammen gevonden, in alle stadia.  Ook een groepje gave witte knolamanieten, wasplaatjes en op een oude boomstronk een verzameling kleurige zwavelkoppen.  Boven mijn hoofd,hoog in de berken, foerageerde een grote groep sijsjes.  Die zijn dol op berkenzaadjes,het dwarrelde naar beneden als herfstsneeuw.  Verrukkelijk, die vrolijk babbelende, brabbelende kontaktroepjes met piepjes en fluitjes ertussendoor geweven.

En toen ik vanmorgen mijn vriendin en naamgenoot Marjolein na een gezellige visite uitliet, ontdekte ze naast de voordeur onder de heg een pracht van een gekraagde aardster!! Nou, die moet ik tekenen.  De herfst mag wat mij betreft wel wat langer duren.  Misschien tot maart???
Zal er morgenochtend weer rijp te bewonderen zijn?

Dat is echt het eerste toverkunstje van de winter, wat alles in kostbaar kant verpakt.  En hoe meer planten je gewoon laat staan in je tuin, hoe mooier er getoverd kan worden! Voor de grond er onder is het trouwens ook beter om wat blad te laten liggen.  Zelf wil je ook niet zonder deken slapen als het koud is! En kijk eens wat een lol de vogels nog hebben van al die zaadjes die nog in die bruine stengels zitten.  Alle soorten mezen en mussen weten ze wel te vinden, en in het blad onder de planten zie je roodborsten, merels,heggenmussen en de winterkoning scharrelen.


Er is zó veel te tekenen in de herfst!

 

Inloggen

Vul uw e-mailadres en wachtwoord in om in te loggen.
Mijn e-mail adres:
Mijn wachtwoord: (wachtwoord vergeten?)